ประวัติศาสตร์ความเป็นมาและพัฒนาการของเมืองอู่ทอง

อู่ทอง : พัฒนาก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๒
อู่ทอง เป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญอีกแหล่งหนึ่งของประเทศไทย โดยรับทราบกันทั่วไปว่า เป็นที่ตั้งของเมืองโบราณอู่ทองที่มีคูน้ำกำแพงดินล้อมรอบ อีกทั้งยังปรากฏซากโบราณสถานแบบทวารวดีเป็นจำนวนมาก



วัฒนธรรมแบบทวารวดีที่เชื่อกันว่า เป็นวัฒนธรรมท้องถิ่น ซึ่งเกิดในดินแดนของประเทศไทยเป็นสำคัญ จากหลักฐานพบว่า มีความรุ่งเรืองอย่างมากในบริเวณพื้นที่ภาคกลางช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๒ – ๑๖ และเป็นวัฒนธรรมที่สำคัญวัฒนธรรมหนึ่งที่ส่งอิทธิพลให้ กับวัฒนธรรมแบบต่างๆ ในระยะต่อมาของไทย ดังนั้น อู่ทอง ก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๒ จึงเป็นช่วงระยะเวลาที่สำคัญและน่าสนใจอย่างยิ่งที่จะเป็นเครื่องบ่งชี้ถึง สาเหตุแห่งวิถีความคิดและการกระทำที่ผู้คนบริเวณเมืองอู่ทอง และอาจกล่าวได้ว่าทั้งผืนแผ่นดินไทยในอดีต มีกระบวนการเลือกรับปรับเปลี่ยน (Socialization) วัฒนธรรมทางวัตถุและวัฒนธรรมทางความคิดให้กับผู้คนในสังคมตน เพื่อที่จะสามารถดำรงอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขได้ในระยะเวลาที่ยาวนานและอาจถือไดว่าเป็นรากฐานหนึ่งที่สำคัญต่อรากฐานทางวัฒนธรรมความคิดความเชื่อของคนไทยมาเป็นระยะเวลานาน ก่อนที่เข้าสู่ยุคสภาวะแห่งความทันสมัย (Modernization) ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ (Globalization) อย่างเช่นที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน